mulantia opgespoord kunnen worden, behoren deze nog
steeds tot de meest gebruikte dopeermiddelen. In 2011
stond de groep van stimulantia op de 2
werd 4-methyl-2-hexaanamine het meest gedetecteerd.
Gezien het therapeutische belang van sommige stimu-
lantia heeft het Wereldantidopingagentschap (WADA) de
verboden lijst van stimulantia opgesplitst in gespecifieerde
en niet-gespecifieerde substanties. De gespecifieerde sti-
mulantia bevatten voornamelijk deze die therapeutisch
gebruikt worden en aanwezig kunnen zijn in plantenex-
tracten, waardoor er een groter risico is dat ze niet-inten-
tioneel gebruikt worden. Niet-gespecifieerde stimulantia
zijn voornamelijk deze die enkel via illegale weg kunnen
worden verkregen (amfetamines, xtc...). Aangezien de
verboden lijst 64 stimulantia bevat, worden slechts een
aantal stimulerende stoffen in detail besproken. Deze zijn
cafeïne, pseudo-efedrine, cocaïne, strychnine en methyl-
hexaanamine. Deze stimulantia hebben door hun natuur-
lijk voorkomen reeds tot heel wat controverse geleid, in
het bijzonder omdat hun concentraties aanwezig in `na-
tuurlijke' voedingssuplementen vaak te hoog zijn om ze als
natuurlijk te kunnen beschouwen. Vaak worden aan deze
zogenaamde natuurlijke preparaten via synthetische weg
bekomen stimulantia toegevoegd. Atleten dienen dan ook
voorzichtig te zijn met het gebruik van deze preparaten.
van alle tIjden...
krijgers uit de Noorse mythologie die de psychoactieve
paddenstoel, Amanita muscara of vliegenzwam, bekend
om zijn euforisch en stimulerend effect, innamen. Ook de
oude Grieken gebruikten paddenstoelen en sesamzaad om
hun uithoudingsvermogen te vergroten. De gladiatoren
in het Romeinse Circus Maximus gebruikten stimulantia
gemengd met alcohol om vermoeidheid en kwetsuren te
overwinnen (1).
gestraft zouden zijn, waren zwemmers in het midden
van de 19
klontjes. De eerste dode gerelateerd aan het gebruik van
stimulantia zou Arthur Linton zijn. Hij overleed in 1896
waarschijnlijk ten gevolge van een overdosis strychnine
(3). In de jaren 30 begon de productie van amfetamines
op industriële schaal. Deze stimulantia werden in de
Tweede Wereldoorlog geslikt om vermoeidheid bij de
gevechtstroepen en piloten tegen te gaan. Het was dan
ook niet verwonderlijk dat vanaf 1950 de amfetamines
hun intrede deden in sportmiddens en in het bijzonder
in het wielrennen.
amfetaminil; benfluorex; benzfetamine; benzylpiperazine;
bromantan; clobenzorex; cocaïne; cropropamide; crotetamide;
dimethylamfetamine; etilamfetamine; famprofazon;
fencamine; fenetylline; fenfluramine; fenproporex; furfenorex;
mefenorex; mefentermine; mesocarb; methamfetamine(d-);
p-methylamfetamine; methylenedioxyamfetamine;
methylenedioxymethamfetamine; modafinil; norfenfluramine;
fendimetrazine; fenmetrazine; fentermine; 4-fenylpiracetam
(carfedon); prenylamine; prolintaan.
opgenomen, is een gespecifieerde substantie.
fenbutrazaat; fencamfamine; heptaminol; isometheptene;
levmetamfetamine; meclofenoxate; methylefedrine****;
methylhexaneamine (dimethylpentylamine); methylfenidaat;
nikethamide; norfenefrine; octopamine; oxilofrine;
parahydroxyamfetamine; pemoline; pentetrazol;
fenpromethamine; propylhexedrine; pseudo-efedrine*****;
selegiline; sibutramine; strychnine; tuaminoheptane; en andere
substanties met een gelijkaardige chemische structuur of
gelijkaardig(e) biologisch(e) effect(en).
voor topisch gebruik en die stimulantia die inbegrepen zijn in het 2012 Monitoring Program*.
beschouwd als verboden substanties.
***** Pseudo-efedrine is verboden wanneer de concentratie in de urine groter is dan 150 microgram per milliliter.