hoogd risico op diepe veneuze trombose en longembool.
Chronische ontsteking, zoals reumatoïde artritis, gaat
gepaard met een opregulatie van procoagulatiefactoren.
Slechts weinig studies bogen zich totnogtoe over de vraag of
dit theoretisch inflammatie-geïnduceerd risico op veneuze
trombo-embolie zich ook vertaalt in een risico op klinische
manifestaties bij personen met reumatoïde artritis.
Een studie van Bacani et al, die eerder dit jaar verscheen in
Arthritis & Rheumatism, suggereerde een verhoogd risico
op veneuze trombo-embolie bij reumatoïde artritis. De
studie was echter te klein om sluitende conclusies te trek-
ken met betrekking tot eventueel te nemen maatregelen.
in The Lancet, werd een verhoogd risico op longembool
gevonden bij in het ziekenhuis opgenomen personen met
reumatoïde artritis ten opzichte van de algemene bevol-
king. Marie Holmqvist (Stockholm, Zweden) en haar team
wijzen er echter op dat ziekenhuisopname op zich ook ge-
paard gaat met een risico op veneuze trombo-embolie. Zich
alleen baseren op opnamegegevens zou dus kunnen leiden
tot onjuiste conclusies omtrent de onderliggende biologie
van veneuze trombo-embolie bij reumatoïde artritis.
Holmqvist en haar collega's een prospectieve populatie-
brede cohortstudie op poten. De resultaten hebben be-
trekking op personen met bestaande reumatoïde artritis
matoïde artritis (n = 7.904) en een controlecohort. De
follow-up liep tussen 1997 en 2010. De onderzoekers stel-
den vast dat personen met bestaande reumatoïde artritis
een significant groter risico hadden op veneuze trombo-
embolie dan de algemene bevolking. Op het moment dat
de symptomen van reumatoïde artritis verschenen, was er
geen significant verband tussen een voorgeschiedenis van
veneuze trombo-embolie en reumatoïde artritis. Vanaf het
moment van de diagnose was er een verhoogd risico in het
cohort met reumatoïde artritis dan in het vergelijkende
cohort (p = 0,02). Na het eerste jaar nam dat risico echter
niet verder toe over de komende tien jaar volgend op de
diagnose.
dat patiënten met reumatoïde artritis een verhoogd risico
hebben op veneuze trombo-embolie, een risico dat stabiel
blijft over de eerste tien jaar volgend op de diagnose. En al-
hoewel ziekenhuisopname een risicofactor is voor veneuze
trombo-embolie gedurende het jaar volgend op ontslag,
stelden de onderzoekers vast dat dit extra risico niet groter
was bij personen met reumatoïde artritis dan in de alge-
mene bevolking.
de consumptie van gesuikerde drankjes en het lichaamsgewicht, met ook een focus op de invloed van de genen,
en op de impact van kunstmatig gezoete drankjes.
deringen in eet- en levensstijl over de voorbije 30 jaar
een grote rol hebben gespeeld in de belangrijke toe-
name van de obesitasproblematiek in het Westen. Ook
de (over)consumptie van gesuikerde drankjes heeft hier
meer dan waarschijnlijk een niet-onbelangrijke invloed.
Qibin Qi en een Amerikaans onderzoeksteam wilden
weten of de inname van deze gesuikerde drankjes ook
interageert met de genetische voorbeschiktheid voor
adipositas. Ze analyseerden de interactie tussen gene-
tische voorbeschiktheid en de inname van gesuikerde
obesitasrisico bij 6.934 vrouwen uit de Nurses' Health
Study (NHS), bij 4.423 mannen uit de Health Professio-
nals Follow-up-study (HPFS) en in een replicatiecohort
van 21.740 vrouwen uit de Women's Genome Health
Study (WGHS). De score voor de genetische predispo-
sitie werd berekend op basis van 32 BMI-geassocieerde
loci. De inname van gesuikerde drankjes werd prospec-
tief bestudeerd in relatie tot de BMI. Op basis van deze
drie afzonderlijke cohortes besluiten de auteurs dat de
consumptie van gesuikerde drankjes geassocieerd is
with rheumatoid arthritis and association with disease duration and hospitalization. jama
2012;308:1350-6.