background image
Notice Gambaran -A4-LInks.indd 3
09/05/2012 15:54
MS7155N
Nabumetone (Gambaran
®
),
een doeltreffend en goed verdragen NSAID
Realisatie: Medi-Life
Het gebruik van NSAID's is aangewezen wanneer de patiënt pijn heeft, vooral als
die pijn van inflammatoire oorsprong is. Niettemin aarzelen heel wat artsen om
klassieke NSAID's voor te schrijven op middellange of lange termijn, vooral omwille
van het gastro-intestinale risico dat eraan verbonden is. In die context kunnen we
de terbeschikkingstelling van een middel met een beter tolerantieprofiel alleen
maar toejuichen. Dat geneesmiddel is nabumetone, een NSAID in de vorm van een
prodrug die equiselectief is voor COX-1/COX-2. Uit verschillende gerandomiseerde
studies is gebleken dat het minder gastro-intestinale complicaties veroorzaakt dan
de NSAID's waarmee het werd vergeleken. Meer nog: een gepoolde analyse van
twee gerandomiseerde langetermijnstudies waarin 6 maanden behandeling met
nabumetone werd vergeleken met diclofenac of piroxicam met vertraagde afgifte,
heeft uitgewezen dat het risico van ernstige gastro-intestinale bijwerkingen, zoals
ulcera of bloedingen, significant kleiner was bij patiënten die met nabumetone
werden behandeld (1,1% tegenover 4,3%, p < 0,001) (2).
Een andere epidemiologische studie toonde aan dat het relatieve risico van toxiciteit
van het bovenste deel van het maag-darmkanaal varieerde bij de verschillende
afzonderlijke NSAIDs in verhouding tot ibuprofen; het laagste risiconiveau werd
waargenomen bij nabumetone (
Figuur 1).
Bij een nieuwe evaluatie van de gegevens van klinische studies met nabumetone
die dateren van voor of na de registratie, bedroeg de cumulatieve gemiddelde
frequentie van gastro-intestinale perforaties, ulcera of bloedingen bij patiënten
die waren behandeld gedurende 3 tot 6 maanden en 1 en 2 jaar, respectievelijk
0,3%, 0,5% en 0,8%. Hoewel deze cijfers significant lager zijn dan die van
andere NSAID's, moeten we voor ogen houden dat dergelijke bijwerkingen zich
ook kunnen voordoen zonder gastro-intestinale aandoening.
OOk andere systemen blijven gespaard
Naast gastro-intestinale effecten werden nog andere risico's geëvalueerd, met
name op cardiovasculair en renaal vlak. Cardiovasculaire risico's, die aan de
basis lagen van de terugtrekking van sommige Coxibs van de markt, vertoonden
voor nabumetone volgens epidemiologische studies geen hoger cardiovasculair
risico aan in vergelijking met patiënten die niet werden behandeld of slechts een
laaggedoseerd NSAID kregen. Er werd in het bijzonder geen verhoging van de
incidentie van myocardinfarct genoteerd.
Op het vlak van de nieren veroorzaakt nabumetone doorgaans weinig perifeer
oedeem of natriumretentie. Hun incidentie is met nabumetone niet hoger dan met
een placebo, wat verklaart waarom nabumetone ook kan worden voorgeschreven
voor bejaarde patiënten. Ook de effecten op de lever die werden gerapporteerd
bij andere NSAID's, bijvoorbeeld de verhoging van de leverenzymen, blijven ook
bij bejaarde patiënten beperkt. De postmarketingstudies in de Verenigde Staten
bevestigen deze relatieve veiligheid van nabumetone in vergelijking met de
andere NSAID's.
1.
Bannwarth B. Safety of the nonselective NSAID nabumetone. Drug Safety 2008;31(6):485-503.
2.
Scott and Palmer. Safety and efficacy of nabumetone in Osteoarthritis. Aliment Pharmacol Ther 2000;14:443-52.
Studies hebben aangetoond dat nabumetone minder perforaties,
ulcera en bloedingen van gastro-intestinale oorsprong
veroorzaakt dan andere niet-steroïdale anti-inflammatoire
geneesmiddelen. Dat is echter niet het enige voordeel. Recent
werd de bijsluiter op 4 punten gewijzigd. De vierde en laatste
wijziging benadrukt dat Gambaran
®
, dankzij zijn uitstekend
veiligheidsprofiel, ook op lange termijn kan worden gebruikt (1).
(4/4)
Commentaar van Prof. Dr. Mark
Lissens (fysische geneeskunde en
revalidatie, Geel)
Momenteel bestaan er geen klassieke NSAID's die je kan/
mag gebruiken op langere termijn (> 1 jaar). Wat is uw
ervaring met Gambaran® op dit vlak?
Dankzij de goede en aanhoudende doeltreffendheid van
Gambaran® in combinatie met een uitstekende tolerantie in
vergelijking met klassieke NSAID's, is nabumetone uitermate
geschikt voor een behandeling op lange termijn, zelfs langer
dan één jaar. Dit werd onlangs bevestigd in de aanpassing van
de wetenschappelijke bijsluiter. Ik gebruik Gambaran® dan ook
regelmatig op lange termijn, dat wil zeggen langer dan een jaar,
bij patiënten met chronische pijn van atrotische of reumatische
origine.
Gambaran® wordt éénmaal per dag ingenomen, `s avonds,
en werkt gedurende 24 uur. Dit lijkt ideaal voor patiënten
met bijvoorbeeld artrose, die een chronische behandeling
vereisen. Wat vindt u hiervan?
Een inname van éénmaal per dag vergemakkelijkt uiteraard de
therapietrouw bij dit soort van patiënten, die vaak wat ouder
zijn en meestal ­ naast eventueel nog andere pijnstillende
medicatie ­ ook geneesmiddelen moeten innemen voor tal
van concomitante aandoeningen, zoals hypertensie, diabetes,
hartfalen, enz... Aangezien Gambaran® 24 uur werkzaam is,
vormt een éénmalige inname per dag dus geen probleem voor
de doeltreffendheid. Kortom, Gambaran® is voor de patiënt een
gebruiksvriendelijk geneesmiddel.
Aangepast volgens MacDonald T, et al. BMJ 1997;315(7119):1333-7.
14
12
11
10
9
8
7
6
5
4
3
2
1
0
Azapr
opaz
on (767)
F
enopr
of
en (79)
P
ir
o
xic
am (2199)
F
lur
bipr
of
en (710)
M
ef
enaminezuur (2123)
D
iclof
enac SR (4031)
Napr
o
x
en(4789)
D
iclof
enac (1351)
K
et
opr
of
en (1078)
I
ndomethacine (1798)
I
bupr
of
en (6294)
F
enbuf
en (987)
Nabumet
on (649)
Rela
tief risic
o v
er
gelek
en met ibupr
of
en
Figuur 1: relatief risico van gastro-intestinale toxiciteit
vergeleken met ibuprofen. Het cijfer tussen haakjes geeft het
aantal patiëntenjaren van blootstelling aan.
P.P. 60 x 500 mg: 12,77
VOOR BEHANDELING VAN ARTROSE
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL GAMBARAN 500 mg fi lmomhulde tabletten KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING GAMBARAN 500 mg fi lmomhulde tabletten:
nabumetone 500 mg/fi lmomhulde tablet FARMACEUTISCHE VORM Witte fi lmomhulde tabletten KLINISCHE GEGEVENS Therapeutische indicaties GAMBARAN is aangewezen
voor de symptomatische behandeling van verscheidene skeletspieraandoeningen waarvoor een ontstekingsremmende en analgetische behandeling vereist is: - aanval van reumatoïde
artritis - artrose - periarticulaire aandoeningen, zoals: bursitis, tendinitis, synoviitis en tendosynoviitis, periarthritis humeroscapularis - verstuiking en verrekking van ligamenten - kneuzing
door sportbeoefening Dosering en wijze van toediening Orale toediening. Volwassenen en kinderen ouder dan 14 jaar: De aanbevolen dosis is eenmaal 1 g per dag bij het slapengaan.
Deze dosis stemt overeen met twee GAMBARAN fi lmomhulde tabletten van 500 mg. Bij een acute ontstekingsaanval en bij kneuzing als gevolg van sportbeoefening kan meteen een aan-
vangsdosis van 1 g worden ingenomen, gevolgd door de aanbevolen dosis van 1 g bij het slapengaan. Bij ernstige symptomen kan 's ochtends een dosis tot 1 g worden ingenomen naast de
dagelijkse dosis van 1 g bij het slapengaan. De duur van deze dosisverhoging wordt bepaald door de behandelende arts naargelang de ernst van de symptomen maar dient zo kort mogelijk
te zijn en niet langer dan 15 dagen te zijn zonder gepast medisch toezicht. Oudere patiënten: Aangezien de bloedspiegel hoger is bij oudere patiënten, is het raadzaam te beginnen met één
GAMBARAN fi lmomhuld tablet van 500 mg per dag, wat in veel gevallen voldoende verlichting brengt; meer dan 1 g per dag is te vermijden. Kinderen jonger dan 14 jaar: Er is momenteel
geen vastgestelde dosis voor kinderen jonger dan 14 jaar. Dosis in geval van nierfalen: Als de creatinineklaring minder dan 30 ml/minuut bedraagt, is het raadzaam deze klaring regelmatig
te meten en de dosis dienovereenkomstig aan te passen. Als de creatinineklaring meer dan 30 ml/minuut bedraagt, dient de dosis niet te worden aangepast. Het kan weliswaar nuttig zijn
te beginnen met de laagst mogelijke dosis (500 mg) en de dosis geleidelijk te verhogen naargelang de respons. Meer nauwlettend toezicht is aan te raden bij oudere patiënten. Dosis in
geval van leverfalen: Er dient rekening mee te worden gehouden dat het metabolisme van nabumetone afhangt van de leverfunctie en dus verminderd kan zijn bij patiënten met leverfalen.
GAMBARAN mag niet worden voorgeschreven in geval van ernstig leverfalen, bijvoorbeeld in geval van cirrose. Wijze van toediening: GAMBARAN fi lmomhulde tabletten dienen in hun
geheel, zonder kauwen, te worden doorgeslikt met wat water. GAMBARAN mag tijdens of buiten de maaltijden worden ingenomen. Bijwerkingen kunnen grotendeels worden vermeden
door gebruik van de laagst mogelijke werkzame dosis gedurende de kortst mogelijke tijd die vereist is om de symptomen onder controle te brengen. Contra-indicaties GAMBARAN mag
niet worden gebruikt: door patiënten die overgevoelig blijken te zijn voor het werkzaam bestanddeel (nabumetone) of voor één van de hulpstoffen of voor salicylaten of andere niet-steroïdale
ontstekingsremmers; door patiënten met symptomen van astma, rinitis of netelroos na inname van acetylsalicylzuur of andere niet-steroïdale ontstekingsremmers. Ernstige anafylactische
reacties, zelden fataal echter, werden bij dit type patiënten gerapporteerd nadat ze niet-steroidale ontstekingsremmers hadden ingenomen; tijdens de groeifase van ulcus pepticum; in geval
van ernstig leverfalen, bijvoorbeeld in geval van cirrose; in geval van ernstig hartfalen; in geval van actieve cerebrovasculaire of andere hemorragie; bij zwangere vrouwen tijdens het derde
trimester van de zwangerschap of bij vrouwen die borstvoeding geven
Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik Nabumetone: In vergelijking met andere niet-steroïdale ontstekingsremmers komen maag-
darmperforatie, -ulcus en -bloeding minder vaak voor bij nabumetone. Nabumetone: Uit klinisch onderzoek blijkt dat de bijwerkingen niet evenredig
toenemen naarmate de therapeutische dosis nabumetone wordt verhoogd. Nabumetone heeft uitgewezen zeer goed verdragen te worden door patiënten
met intolerantie ten aanzien van niet-steroïdale ontstekingsremmers inzake huid en slijmvliezen. Tijdens klinisch onderzoek werd 1 g verdragen door
95% en 2 g door 80% van dergelijke patiënten. Nabumetone: Specifi eke informatie: Nabumetone wordt beter verdragen dan de meeste andere niet-
steroïdale ontstekingsremmers, vooral omdat er minder effecten op het maag-darmstelsel zijn. Bij herbeoordeling van gegevens van klinisch onderzoek
van nabumetone vóór of na de vergunning voor het in de handel brengen,
bedroeg de gemiddelde cumulatieve frequentie van maag-darmperforaties,
-ulcera of -bloedingen bij patiënten die 3 tot 6 maanden lang
of gedurende 1 jaar of 2 jaar werden behandeld,
respectievelijk 0,3%, 0,5% en 0,8%.
Hoewel deze cijfers lager zijn dan bij andere niet-steroïdale ontstekingsremmers, dient de arts bedacht te zijn op deze bijwerkingen,
die zich ook kunnen voordoen bij patiënten zonder voorgeschiedenis van maag-darmaandoeningen.
Bijwerkingen De bijwerkingen worden hierna opgesomd per orgaanklasse en volgens frequentie. De volgende defi nities zijn van toepassing op de termen die gebruikt worden voor de
frequentie, als volgt: Zeer vaak ( 1/10) - Vaak ( 1/100, < 1/10) - Soms ( 1/1000, < 1/100) - Zelden ( 1/10000, < 1/1000) - Zeer zelden (< 1/10000) De zeer vaak, vaak en soms voorkomende
bijwerkingen werden doorgaans geïdentifi ceerd in gegevens van klinisch onderzoek. De zelden en zeer zelden voorkomende bijwerkingen werden in het algemeen geïdentifi ceerd door
spontane meldingen. Bloed- en lymfestelselaandoeningen Zeer zelden: trombocytopenie Immuunsysteemaandoeningen Zeer zelden: anafylaxis, anafylactische reactie Psychische
stoornissen Soms: slapeloosheid; Soms: verwardheid, zenuwachtigheid Zenuwstelselaandoeningen Soms: slaperigheid, duizeligheid, hoofdpijn; Soms: paresthesieën, angst, depressie
Oogaandoeningen Soms: gezichtsstoornissen Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningenVaak: tinnitus, ooraandoening BloedvataandoeningenVaak: verhoogde bloeddruk Ademha-
lingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen Soms: dyspnea, luchtwegaandoening, epistaxis; Soms: interstitiële pneumonie Maag-darmstelselaandoeningenVaak: diar-
ree, constipatie, dyspepsie, gastritis, misselijkheid, buikpijn, fl atulentie, occult fecaal bloed, droge mond; Soms: duodenumulcus, maag-darmbloeding, maagzweer, maag-darmaandoening,
melaena, braken, stomatitis. Maag-darmstelsel: gastro-intestinale bijwerkingen komen het vaakst voor. Ulcus pepticum, maag-darmperforatie of -bloeding, soms met dodelijke afl oop,
kunnen zich voordoen, vooral bij oudere personen. Misselijkheid, braken, fl atulentie, constipatie, dyspepsie, buikpijn, melaena, hematemese, stomatitis ulcerosa, exacerbatie van colitis en
ziekte van Crohn (zie rubriek 4.4) zijn gemeld na toediening. Gastritis is minder vaak vastgesteld. Lever- en galaandoeningen Zeer zelden: leverfalen, geelzucht, verhoogde leverfunctie
Huid- en onderhuidaandoeningen Vaak: huiduitslag, pruritus Soms: lichtgevoeligheid, netelroos, zweten; Zeer zelden: blaarvorming, zoals toxische epidermale necrolyse, syndroom van
Stevens-Johnson, erythema multiforme, angioneurotisch oedeem, pseudoporfyrie, alopecie Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Soms: myopathie Nier- en urineweg-
aandoeningen Soms: urinewegaandoeningen Zeer zelden: nierfalen, nefrotisch syndroom Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen Zeer zelden: menorragie Algemene aandoe-
ningen en stoornissen op de toedieningsplaats Vaak: oedeem, vermoeidheid; Soms: asthenie OnderzoekenSoms: verhoogde leverfunctietests; Oedeem, hypertensie en hartfalen zijn
gemeld tijdens behandeling met niet-steroïdale ontstekingsremmers. Maag-darmulceratie, -perforatie en -bloeding kunnen dodelijk zijn, vooral bij oudere patiënten. Klinisch onderzoek en
epidemiologische gegevens lijken uit te wijzen dat gebruik van bepaalde niet-steroïdale ontstekingsremmers (vooral bij hoge dosissen en langdurige behandeling) kan gepaard gaan met een
licht verhoogde kans op arteriële trombotische voorvallen (bijv. myocardinfarct of beroerte). HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN Meda Pharma nv,
Terhulpsesteenweg 166, B-1170 Brussel NUMMER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN BE135545 GOEDKEURING 01.06.2011
Notice Gambaran -A4-LInks_4.indd 2
01/06/2012 12:22
ORC214N.indd 2
07/01/13 12:54
Notice Gambaran -A4-LInks.indd 3
09/05/2012 15:54
MS7155N
P.P. 60 x 500 mg: 12,77
VOOR BEHANDELING VAN ARTROSE
NAAM VAN HET GENEESMIDDEL GAMBARAN 500 mg fi lmomhulde tabletten KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE SAMENSTELLING GAMBARAN 500 mg fi lmomhulde tabletten:
nabumetone 500 mg/fi lmomhulde tablet FARMACEUTISCHE VORM Witte fi lmomhulde tabletten KLINISCHE GEGEVENS Therapeutische indicaties GAMBARAN is aangewezen
voor de symptomatische behandeling van verscheidene skeletspieraandoeningen waarvoor een ontstekingsremmende en analgetische behandeling vereist is: - aanval van reumatoïde
artritis - artrose - periarticulaire aandoeningen, zoals: bursitis, tendinitis, synoviitis en tendosynoviitis, periarthritis humeroscapularis - verstuiking en verrekking van ligamenten - kneuzing
door sportbeoefening Dosering en wijze van toediening Orale toediening. Volwassenen en kinderen ouder dan 14 jaar: De aanbevolen dosis is eenmaal 1 g per dag bij het slapengaan.
Deze dosis stemt overeen met twee GAMBARAN fi lmomhulde tabletten van 500 mg. Bij een acute ontstekingsaanval en bij kneuzing als gevolg van sportbeoefening kan meteen een aan-
vangsdosis van 1 g worden ingenomen, gevolgd door de aanbevolen dosis van 1 g bij het slapengaan. Bij ernstige symptomen kan 's ochtends een dosis tot 1 g worden ingenomen naast de
dagelijkse dosis van 1 g bij het slapengaan. De duur van deze dosisverhoging wordt bepaald door de behandelende arts naargelang de ernst van de symptomen maar dient zo kort mogelijk
te zijn en niet langer dan 15 dagen te zijn zonder gepast medisch toezicht. Oudere patiënten: Aangezien de bloedspiegel hoger is bij oudere patiënten, is het raadzaam te beginnen met één
GAMBARAN fi lmomhuld tablet van 500 mg per dag, wat in veel gevallen voldoende verlichting brengt; meer dan 1 g per dag is te vermijden. Kinderen jonger dan 14 jaar: Er is momenteel
geen vastgestelde dosis voor kinderen jonger dan 14 jaar. Dosis in geval van nierfalen: Als de creatinineklaring minder dan 30 ml/minuut bedraagt, is het raadzaam deze klaring regelmatig
te meten en de dosis dienovereenkomstig aan te passen. Als de creatinineklaring meer dan 30 ml/minuut bedraagt, dient de dosis niet te worden aangepast. Het kan weliswaar nuttig zijn
te beginnen met de laagst mogelijke dosis (500 mg) en de dosis geleidelijk te verhogen naargelang de respons. Meer nauwlettend toezicht is aan te raden bij oudere patiënten. Dosis in
geval van leverfalen: Er dient rekening mee te worden gehouden dat het metabolisme van nabumetone afhangt van de leverfunctie en dus verminderd kan zijn bij patiënten met leverfalen.
GAMBARAN mag niet worden voorgeschreven in geval van ernstig leverfalen, bijvoorbeeld in geval van cirrose. Wijze van toediening: GAMBARAN fi lmomhulde tabletten dienen in hun
geheel, zonder kauwen, te worden doorgeslikt met wat water. GAMBARAN mag tijdens of buiten de maaltijden worden ingenomen. Bijwerkingen kunnen grotendeels worden vermeden
door gebruik van de laagst mogelijke werkzame dosis gedurende de kortst mogelijke tijd die vereist is om de symptomen onder controle te brengen. Contra-indicaties GAMBARAN mag
niet worden gebruikt: door patiënten die overgevoelig blijken te zijn voor het werkzaam bestanddeel (nabumetone) of voor één van de hulpstoffen of voor salicylaten of andere niet-steroïdale
ontstekingsremmers; door patiënten met symptomen van astma, rinitis of netelroos na inname van acetylsalicylzuur of andere niet-steroïdale ontstekingsremmers. Ernstige anafylactische
reacties, zelden fataal echter, werden bij dit type patiënten gerapporteerd nadat ze niet-steroidale ontstekingsremmers hadden ingenomen; tijdens de groeifase van ulcus pepticum; in geval
van ernstig leverfalen, bijvoorbeeld in geval van cirrose; in geval van ernstig hartfalen; in geval van actieve cerebrovasculaire of andere hemorragie; bij zwangere vrouwen tijdens het derde
trimester van de zwangerschap of bij vrouwen die borstvoeding geven
Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik Nabumetone: In vergelijking met andere niet-steroïdale ontstekingsremmers komen maag-
darmperforatie, -ulcus en -bloeding minder vaak voor bij nabumetone. Nabumetone: Uit klinisch onderzoek blijkt dat de bijwerkingen niet evenredig
toenemen naarmate de therapeutische dosis nabumetone wordt verhoogd. Nabumetone heeft uitgewezen zeer goed verdragen te worden door patiënten
met intolerantie ten aanzien van niet-steroïdale ontstekingsremmers inzake huid en slijmvliezen. Tijdens klinisch onderzoek werd 1 g verdragen door
95% en 2 g door 80% van dergelijke patiënten. Nabumetone: Specifi eke informatie: Nabumetone wordt beter verdragen dan de meeste andere niet-
steroïdale ontstekingsremmers, vooral omdat er minder effecten op het maag-darmstelsel zijn. Bij herbeoordeling van gegevens van klinisch onderzoek
van nabumetone vóór of na de vergunning voor het in de handel brengen,
bedroeg de gemiddelde cumulatieve frequentie van maag-darmperforaties,
-ulcera of -bloedingen bij patiënten die 3 tot 6 maanden lang
of gedurende 1 jaar of 2 jaar werden behandeld,
respectievelijk 0,3%, 0,5% en 0,8%.
Hoewel deze cijfers lager zijn dan bij andere niet-steroïdale ontstekingsremmers, dient de arts bedacht te zijn op deze bijwerkingen,
die zich ook kunnen voordoen bij patiënten zonder voorgeschiedenis van maag-darmaandoeningen.
Bijwerkingen De bijwerkingen worden hierna opgesomd per orgaanklasse en volgens frequentie. De volgende defi nities zijn van toepassing op de termen die gebruikt worden voor de
frequentie, als volgt: Zeer vaak ( 1/10) - Vaak ( 1/100, < 1/10) - Soms ( 1/1000, < 1/100) - Zelden ( 1/10000, < 1/1000) - Zeer zelden (< 1/10000) De zeer vaak, vaak en soms voorkomende
bijwerkingen werden doorgaans geïdentifi ceerd in gegevens van klinisch onderzoek. De zelden en zeer zelden voorkomende bijwerkingen werden in het algemeen geïdentifi ceerd door
spontane meldingen. Bloed- en lymfestelselaandoeningen Zeer zelden: trombocytopenie Immuunsysteemaandoeningen Zeer zelden: anafylaxis, anafylactische reactie Psychische
stoornissen Soms: slapeloosheid; Soms: verwardheid, zenuwachtigheid Zenuwstelselaandoeningen Soms: slaperigheid, duizeligheid, hoofdpijn; Soms: paresthesieën, angst, depressie
Oogaandoeningen Soms: gezichtsstoornissen Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningenVaak: tinnitus, ooraandoening BloedvataandoeningenVaak: verhoogde bloeddruk Ademha-
lingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen Soms: dyspnea, luchtwegaandoening, epistaxis; Soms: interstitiële pneumonie Maag-darmstelselaandoeningenVaak: diar-
ree, constipatie, dyspepsie, gastritis, misselijkheid, buikpijn, fl atulentie, occult fecaal bloed, droge mond; Soms: duodenumulcus, maag-darmbloeding, maagzweer, maag-darmaandoening,
melaena, braken, stomatitis. Maag-darmstelsel: gastro-intestinale bijwerkingen komen het vaakst voor. Ulcus pepticum, maag-darmperforatie of -bloeding, soms met dodelijke afl oop,
kunnen zich voordoen, vooral bij oudere personen. Misselijkheid, braken, fl atulentie, constipatie, dyspepsie, buikpijn, melaena, hematemese, stomatitis ulcerosa, exacerbatie van colitis en
ziekte van Crohn (zie rubriek 4.4) zijn gemeld na toediening. Gastritis is minder vaak vastgesteld. Lever- en galaandoeningen Zeer zelden: leverfalen, geelzucht, verhoogde leverfunctie
Huid- en onderhuidaandoeningen Vaak: huiduitslag, pruritus Soms: lichtgevoeligheid, netelroos, zweten; Zeer zelden: blaarvorming, zoals toxische epidermale necrolyse, syndroom van
Stevens-Johnson, erythema multiforme, angioneurotisch oedeem, pseudoporfyrie, alopecie Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Soms: myopathie Nier- en urineweg-
aandoeningen Soms: urinewegaandoeningen Zeer zelden: nierfalen, nefrotisch syndroom Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen Zeer zelden: menorragie Algemene aandoe-
ningen en stoornissen op de toedieningsplaats Vaak: oedeem, vermoeidheid; Soms: asthenie OnderzoekenSoms: verhoogde leverfunctietests; Oedeem, hypertensie en hartfalen zijn
gemeld tijdens behandeling met niet-steroïdale ontstekingsremmers. Maag-darmulceratie, -perforatie en -bloeding kunnen dodelijk zijn, vooral bij oudere patiënten. Klinisch onderzoek en
epidemiologische gegevens lijken uit te wijzen dat gebruik van bepaalde niet-steroïdale ontstekingsremmers (vooral bij hoge dosissen en langdurige behandeling) kan gepaard gaan met een
licht verhoogde kans op arteriële trombotische voorvallen (bijv. myocardinfarct of beroerte). HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN Meda Pharma nv,
Terhulpsesteenweg 166, B-1170 Brussel NUMMER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN BE135545 GOEDKEURING 01.06.2011
Notice Gambaran -A4-LInks_4.indd 2
01/06/2012 12:22
ORC214N.indd 1
07/01/13 12:54