die pijn van inflammatoire oorsprong is. Niettemin aarzelen heel wat artsen om klassieke NSAID's voor te schrijven op middellange of lange termijn, vooral omwille van het gastro-intestinale risico dat eraan verbonden is. In die context kunnen we de terbeschikkingstelling van een middel met een beter tolerantieprofiel alleen maar toejuichen. Dat geneesmiddel is nabumetone, een NSAID in de vorm van een prodrug die equiselectief is voor COX-1/COX-2. Uit verschillende gerandomiseerde studies is gebleken dat het minder gastro-intestinale complicaties veroorzaakt dan de NSAID's waarmee het werd vergeleken. Meer nog: een gepoolde analyse van twee gerandomiseerde langetermijnstudies waarin 6 maanden behandeling met nabumetone werd vergeleken met diclofenac of piroxicam met vertraagde afgifte, heeft uitgewezen dat het risico van ernstige gastro-intestinale bijwerkingen, zoals ulcera of bloedingen, significant kleiner was bij patiënten die met nabumetone werden behandeld (1,1% tegenover 4,3%, p < 0,001) (2). van het bovenste deel van het maag-darmkanaal varieerde bij de verschillende afzonderlijke NSAIDs in verhouding tot ibuprofen; het laagste risiconiveau werd waargenomen bij nabumetone ( die dateren van voor of na de registratie, bedroeg de cumulatieve gemiddelde frequentie van gastro-intestinale perforaties, ulcera of bloedingen bij patiënten die waren behandeld gedurende 3 tot 6 maanden en 1 en 2 jaar, respectievelijk 0,3%, 0,5% en 0,8%. Hoewel deze cijfers significant lager zijn dan die van andere NSAID's, moeten we voor ogen houden dat dergelijke bijwerkingen zich ook kunnen voordoen zonder gastro-intestinale aandoening. name op cardiovasculair en renaal vlak. Cardiovasculaire risico's, die aan de basis lagen van de terugtrekking van sommige Coxibs van de markt, vertoonden voor nabumetone volgens epidemiologische studies geen hoger cardiovasculair risico aan in vergelijking met patiënten die niet werden behandeld of slechts een laaggedoseerd NSAID kregen. Er werd in het bijzonder geen verhoging van de incidentie van myocardinfarct genoteerd. Op het vlak van de nieren veroorzaakt nabumetone doorgaans weinig perifeer oedeem of natriumretentie. Hun incidentie is met nabumetone niet hoger dan met een placebo, wat verklaart waarom nabumetone ook kan worden voorgeschreven voor bejaarde patiënten. Ook de effecten op de lever die werden gerapporteerd bij andere NSAID's, bijvoorbeeld de verhoging van de leverenzymen, blijven ook bij bejaarde patiënten beperkt. De postmarketingstudies in de Verenigde Staten bevestigen deze relatieve veiligheid van nabumetone in vergelijking met de andere NSAID's. ulcera en bloedingen van gastro-intestinale oorsprong veroorzaakt dan andere niet-steroïdale anti-inflammatoire geneesmiddelen. Dat is echter niet het enige voordeel. Recent werd de bijsluiter op 4 punten gewijzigd. De vierde en laatste wijziging benadrukt dat Gambaran enopr ir xic lur x en(4789) et ndomethacine (1798) bupr enbuf vergeleken met ibuprofen. Het cijfer tussen haakjes geeft het aantal patiëntenjaren van blootstelling aan. nabumetone 500 mg/fi lmomhulde tablet FARMACEUTISCHE VORM Witte fi lmomhulde tabletten KLINISCHE GEGEVENS Therapeutische indicaties GAMBARAN is aangewezen voor de symptomatische behandeling van verscheidene skeletspieraandoeningen waarvoor een ontstekingsremmende en analgetische behandeling vereist is: - aanval van reumatoïde artritis - artrose - periarticulaire aandoeningen, zoals: bursitis, tendinitis, synoviitis en tendosynoviitis, periarthritis humeroscapularis - verstuiking en verrekking van ligamenten - kneuzing door sportbeoefening Dosering en wijze van toediening Orale toediening. Volwassenen en kinderen ouder dan 14 jaar: De aanbevolen dosis is eenmaal 1 g per dag bij het slapengaan. Deze dosis stemt overeen met twee GAMBARAN fi lmomhulde tabletten van 500 mg. Bij een acute ontstekingsaanval en bij kneuzing als gevolg van sportbeoefening kan meteen een aan- vangsdosis van 1 g worden ingenomen, gevolgd door de aanbevolen dosis van 1 g bij het slapengaan. Bij ernstige symptomen kan 's ochtends een dosis tot 1 g worden ingenomen naast de dagelijkse dosis van 1 g bij het slapengaan. De duur van deze dosisverhoging wordt bepaald door de behandelende arts naargelang de ernst van de symptomen maar dient zo kort mogelijk te zijn en niet langer dan 15 dagen te zijn zonder gepast medisch toezicht. Oudere patiënten: Aangezien de bloedspiegel hoger is bij oudere patiënten, is het raadzaam te beginnen met één GAMBARAN fi lmomhuld tablet van 500 mg per dag, wat in veel gevallen voldoende verlichting brengt; meer dan 1 g per dag is te vermijden. Kinderen jonger dan 14 jaar: Er is momenteel geen vastgestelde dosis voor kinderen jonger dan 14 jaar. Dosis in geval van nierfalen: Als de creatinineklaring minder dan 30 ml/minuut bedraagt, is het raadzaam deze klaring regelmatig te meten en de dosis dienovereenkomstig aan te passen. Als de creatinineklaring meer dan 30 ml/minuut bedraagt, dient de dosis niet te worden aangepast. Het kan weliswaar nuttig zijn te beginnen met de laagst mogelijke dosis (500 mg) en de dosis geleidelijk te verhogen naargelang de respons. Meer nauwlettend toezicht is aan te raden bij oudere patiënten. Dosis in geval van leverfalen: Er dient rekening mee te worden gehouden dat het metabolisme van nabumetone afhangt van de leverfunctie en dus verminderd kan zijn bij patiënten met leverfalen. GAMBARAN mag niet worden voorgeschreven in geval van ernstig leverfalen, bijvoorbeeld in geval van cirrose. Wijze van toediening: GAMBARAN fi lmomhulde tabletten dienen in hun geheel, zonder kauwen, te worden doorgeslikt met wat water. GAMBARAN mag tijdens of buiten de maaltijden worden ingenomen. Bijwerkingen kunnen grotendeels worden vermeden door gebruik van de laagst mogelijke werkzame dosis gedurende de kortst mogelijke tijd die vereist is om de symptomen onder controle te brengen. Contra-indicaties GAMBARAN mag niet worden gebruikt: door patiënten die overgevoelig blijken te zijn voor het werkzaam bestanddeel (nabumetone) of voor één van de hulpstoffen of voor salicylaten of andere niet-steroïdale ontstekingsremmers; door patiënten met symptomen van astma, rinitis of netelroos na inname van acetylsalicylzuur of andere niet-steroïdale ontstekingsremmers. Ernstige anafylactische reacties, zelden fataal echter, werden bij dit type patiënten gerapporteerd nadat ze niet-steroidale ontstekingsremmers hadden ingenomen; tijdens de groeifase van ulcus pepticum; in geval van ernstig leverfalen, bijvoorbeeld in geval van cirrose; in geval van ernstig hartfalen; in geval van actieve cerebrovasculaire of andere hemorragie; bij zwangere vrouwen tijdens het derde trimester van de zwangerschap of bij vrouwen die borstvoeding geven frequentie, als volgt: Zeer vaak ( 1/10) - Vaak ( 1/100, < 1/10) - Soms ( 1/1000, < 1/100) - Zelden ( 1/10000, < 1/1000) - Zeer zelden (< 1/10000) De zeer vaak, vaak en soms voorkomende bijwerkingen werden doorgaans geïdentifi ceerd in gegevens van klinisch onderzoek. De zelden en zeer zelden voorkomende bijwerkingen werden in het algemeen geïdentifi ceerd door spontane meldingen. Bloed- en lymfestelselaandoeningen Zeer zelden: trombocytopenie Immuunsysteemaandoeningen Zeer zelden: anafylaxis, anafylactische reactie Psychische stoornissen Soms: slapeloosheid; Soms: verwardheid, zenuwachtigheid Zenuwstelselaandoeningen Soms: slaperigheid, duizeligheid, hoofdpijn; Soms: paresthesieën, angst, depressie Oogaandoeningen Soms: gezichtsstoornissen Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningenVaak: tinnitus, ooraandoening BloedvataandoeningenVaak: verhoogde bloeddruk Ademha- lingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen Soms: dyspnea, luchtwegaandoening, epistaxis; Soms: interstitiële pneumonie Maag-darmstelselaandoeningenVaak: diar- ree, constipatie, dyspepsie, gastritis, misselijkheid, buikpijn, fl atulentie, occult fecaal bloed, droge mond; Soms: duodenumulcus, maag-darmbloeding, maagzweer, maag-darmaandoening, melaena, braken, stomatitis. Maag-darmstelsel: gastro-intestinale bijwerkingen komen het vaakst voor. Ulcus pepticum, maag-darmperforatie of -bloeding, soms met dodelijke afl oop, kunnen zich voordoen, vooral bij oudere personen. Misselijkheid, braken, fl atulentie, constipatie, dyspepsie, buikpijn, melaena, hematemese, stomatitis ulcerosa, exacerbatie van colitis en ziekte van Crohn (zie rubriek 4.4) zijn gemeld na toediening. Gastritis is minder vaak vastgesteld. Lever- en galaandoeningen Zeer zelden: leverfalen, geelzucht, verhoogde leverfunctie Huid- en onderhuidaandoeningen Vaak: huiduitslag, pruritus Soms: lichtgevoeligheid, netelroos, zweten; Zeer zelden: blaarvorming, zoals toxische epidermale necrolyse, syndroom van Stevens-Johnson, erythema multiforme, angioneurotisch oedeem, pseudoporfyrie, alopecie Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Soms: myopathie Nier- en urineweg- aandoeningen Soms: urinewegaandoeningen Zeer zelden: nierfalen, nefrotisch syndroom Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen Zeer zelden: menorragie Algemene aandoe- ningen en stoornissen op de toedieningsplaats Vaak: oedeem, vermoeidheid; Soms: asthenie OnderzoekenSoms: verhoogde leverfunctietests; Oedeem, hypertensie en hartfalen zijn gemeld tijdens behandeling met niet-steroïdale ontstekingsremmers. Maag-darmulceratie, -perforatie en -bloeding kunnen dodelijk zijn, vooral bij oudere patiënten. Klinisch onderzoek en epidemiologische gegevens lijken uit te wijzen dat gebruik van bepaalde niet-steroïdale ontstekingsremmers (vooral bij hoge dosissen en langdurige behandeling) kan gepaard gaan met een licht verhoogde kans op arteriële trombotische voorvallen (bijv. myocardinfarct of beroerte). HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN Meda Pharma nv, Terhulpsesteenweg 166, B-1170 Brussel NUMMER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN BE135545 GOEDKEURING 01.06.2011 nabumetone 500 mg/fi lmomhulde tablet FARMACEUTISCHE VORM Witte fi lmomhulde tabletten KLINISCHE GEGEVENS Therapeutische indicaties GAMBARAN is aangewezen voor de symptomatische behandeling van verscheidene skeletspieraandoeningen waarvoor een ontstekingsremmende en analgetische behandeling vereist is: - aanval van reumatoïde artritis - artrose - periarticulaire aandoeningen, zoals: bursitis, tendinitis, synoviitis en tendosynoviitis, periarthritis humeroscapularis - verstuiking en verrekking van ligamenten - kneuzing door sportbeoefening Dosering en wijze van toediening Orale toediening. Volwassenen en kinderen ouder dan 14 jaar: De aanbevolen dosis is eenmaal 1 g per dag bij het slapengaan. Deze dosis stemt overeen met twee GAMBARAN fi lmomhulde tabletten van 500 mg. Bij een acute ontstekingsaanval en bij kneuzing als gevolg van sportbeoefening kan meteen een aan- vangsdosis van 1 g worden ingenomen, gevolgd door de aanbevolen dosis van 1 g bij het slapengaan. Bij ernstige symptomen kan 's ochtends een dosis tot 1 g worden ingenomen naast de dagelijkse dosis van 1 g bij het slapengaan. De duur van deze dosisverhoging wordt bepaald door de behandelende arts naargelang de ernst van de symptomen maar dient zo kort mogelijk te zijn en niet langer dan 15 dagen te zijn zonder gepast medisch toezicht. Oudere patiënten: Aangezien de bloedspiegel hoger is bij oudere patiënten, is het raadzaam te beginnen met één GAMBARAN fi lmomhuld tablet van 500 mg per dag, wat in veel gevallen voldoende verlichting brengt; meer dan 1 g per dag is te vermijden. Kinderen jonger dan 14 jaar: Er is momenteel geen vastgestelde dosis voor kinderen jonger dan 14 jaar. Dosis in geval van nierfalen: Als de creatinineklaring minder dan 30 ml/minuut bedraagt, is het raadzaam deze klaring regelmatig te meten en de dosis dienovereenkomstig aan te passen. Als de creatinineklaring meer dan 30 ml/minuut bedraagt, dient de dosis niet te worden aangepast. Het kan weliswaar nuttig zijn te beginnen met de laagst mogelijke dosis (500 mg) en de dosis geleidelijk te verhogen naargelang de respons. Meer nauwlettend toezicht is aan te raden bij oudere patiënten. Dosis in geval van leverfalen: Er dient rekening mee te worden gehouden dat het metabolisme van nabumetone afhangt van de leverfunctie en dus verminderd kan zijn bij patiënten met leverfalen. GAMBARAN mag niet worden voorgeschreven in geval van ernstig leverfalen, bijvoorbeeld in geval van cirrose. Wijze van toediening: GAMBARAN fi lmomhulde tabletten dienen in hun geheel, zonder kauwen, te worden doorgeslikt met wat water. GAMBARAN mag tijdens of buiten de maaltijden worden ingenomen. Bijwerkingen kunnen grotendeels worden vermeden door gebruik van de laagst mogelijke werkzame dosis gedurende de kortst mogelijke tijd die vereist is om de symptomen onder controle te brengen. Contra-indicaties GAMBARAN mag niet worden gebruikt: door patiënten die overgevoelig blijken te zijn voor het werkzaam bestanddeel (nabumetone) of voor één van de hulpstoffen of voor salicylaten of andere niet-steroïdale ontstekingsremmers; door patiënten met symptomen van astma, rinitis of netelroos na inname van acetylsalicylzuur of andere niet-steroïdale ontstekingsremmers. Ernstige anafylactische reacties, zelden fataal echter, werden bij dit type patiënten gerapporteerd nadat ze niet-steroidale ontstekingsremmers hadden ingenomen; tijdens de groeifase van ulcus pepticum; in geval van ernstig leverfalen, bijvoorbeeld in geval van cirrose; in geval van ernstig hartfalen; in geval van actieve cerebrovasculaire of andere hemorragie; bij zwangere vrouwen tijdens het derde trimester van de zwangerschap of bij vrouwen die borstvoeding geven frequentie, als volgt: Zeer vaak ( 1/10) - Vaak ( 1/100, < 1/10) - Soms ( 1/1000, < 1/100) - Zelden ( 1/10000, < 1/1000) - Zeer zelden (< 1/10000) De zeer vaak, vaak en soms voorkomende bijwerkingen werden doorgaans geïdentifi ceerd in gegevens van klinisch onderzoek. De zelden en zeer zelden voorkomende bijwerkingen werden in het algemeen geïdentifi ceerd door spontane meldingen. Bloed- en lymfestelselaandoeningen Zeer zelden: trombocytopenie Immuunsysteemaandoeningen Zeer zelden: anafylaxis, anafylactische reactie Psychische stoornissen Soms: slapeloosheid; Soms: verwardheid, zenuwachtigheid Zenuwstelselaandoeningen Soms: slaperigheid, duizeligheid, hoofdpijn; Soms: paresthesieën, angst, depressie Oogaandoeningen Soms: gezichtsstoornissen Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningenVaak: tinnitus, ooraandoening BloedvataandoeningenVaak: verhoogde bloeddruk Ademha- lingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen Soms: dyspnea, luchtwegaandoening, epistaxis; Soms: interstitiële pneumonie Maag-darmstelselaandoeningenVaak: diar- ree, constipatie, dyspepsie, gastritis, misselijkheid, buikpijn, fl atulentie, occult fecaal bloed, droge mond; Soms: duodenumulcus, maag-darmbloeding, maagzweer, maag-darmaandoening, melaena, braken, stomatitis. Maag-darmstelsel: gastro-intestinale bijwerkingen komen het vaakst voor. Ulcus pepticum, maag-darmperforatie of -bloeding, soms met dodelijke afl oop, kunnen zich voordoen, vooral bij oudere personen. Misselijkheid, braken, fl atulentie, constipatie, dyspepsie, buikpijn, melaena, hematemese, stomatitis ulcerosa, exacerbatie van colitis en ziekte van Crohn (zie rubriek 4.4) zijn gemeld na toediening. Gastritis is minder vaak vastgesteld. Lever- en galaandoeningen Zeer zelden: leverfalen, geelzucht, verhoogde leverfunctie Huid- en onderhuidaandoeningen Vaak: huiduitslag, pruritus Soms: lichtgevoeligheid, netelroos, zweten; Zeer zelden: blaarvorming, zoals toxische epidermale necrolyse, syndroom van Stevens-Johnson, erythema multiforme, angioneurotisch oedeem, pseudoporfyrie, alopecie Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Soms: myopathie Nier- en urineweg- aandoeningen Soms: urinewegaandoeningen Zeer zelden: nierfalen, nefrotisch syndroom Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen Zeer zelden: menorragie Algemene aandoe- ningen en stoornissen op de toedieningsplaats Vaak: oedeem, vermoeidheid; Soms: asthenie OnderzoekenSoms: verhoogde leverfunctietests; Oedeem, hypertensie en hartfalen zijn gemeld tijdens behandeling met niet-steroïdale ontstekingsremmers. Maag-darmulceratie, -perforatie en -bloeding kunnen dodelijk zijn, vooral bij oudere patiënten. Klinisch onderzoek en epidemiologische gegevens lijken uit te wijzen dat gebruik van bepaalde niet-steroïdale ontstekingsremmers (vooral bij hoge dosissen en langdurige behandeling) kan gepaard gaan met een licht verhoogde kans op arteriële trombotische voorvallen (bijv. myocardinfarct of beroerte). HOUDER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN Meda Pharma nv, Terhulpsesteenweg 166, B-1170 Brussel NUMMER VAN DE VERGUNNING VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN BE135545 GOEDKEURING 01.06.2011 |